Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΑΝΤΙΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

                     

                         «Δεν είμαστε αναπαραγωγικές μηχανές του έθνους»


Η επιθυμία των γυναικών να ελέγχουν την αναπαραγωγή τους είναι πιθανόν τόσο παλιά, όσο και η ανθρώπινη ιστορία (Angela Davis).




     Κατά τη δεκαετία του 1970, αρκετά δυτικά κράτη συμπεριέλαβαν στη νομοθεσία τους το δικαίωμα στην έκτρωση. Αυτό ήταν αποτέλεσμα των πολυετών αγώνων του φεμινιστικού κινήματος των προηγουμένων δεκαετιών. Η νομοθετική αυτή τροποποίηση όμως δεν μείωσε τον έλεγχο που ασκούνταν στα γυναικεία σώματα. Κάθε χώρα υιοθέτησε διαφορετική νομοθεσία και επέβαλε τους δικούς της περιορισμούς. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα ο νόμος πλέον προβλέπει ορισμένες συνθήκες κάτω από τις οποίες νομιμοποιείται η έκτρωση. Παρόλο που δεν ασκούνται πια διώξεις κατά των γυναικών που επιλέγουν να κάνουν έκτρωση, υπάρχουν περιορισμοί που τις εμποδίζουν ή τις αποτρέπουν από τη διαδικασία αυτή. Ενώ η νομοθεσία προβλέπει την δυνατότητα για κάθε γυναίκα να πραγματοποιήσει έκτρωση σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, στην πράξη αυτό ισχύει μόνο για ελάχιστες περιπτώσεις υψηλού κινδύνου με αποτέλεσμα οι γυναίκες να καταφεύγουν σε ιδιωτικές κλινικές, όπου οι υπηρεσίες που δέχονται είναι ανάλογες με το ποσό που καταβάλλουν. Συνεπώς οι οικονομικά ασθενέστερες είτε προβαίνουν σε επεμβάσεις που μπορεί να ενέχουν μεγάλο σωματικό κίνδυνο είτε αυτό δρα σαν αποτρεπτικός παράγοντας. Επιπλέον, στη νομοθεσία κατηγοριοποιούνται και ιεραρχούνται διάφοροι λόγοι για τους οποίους μια γυναίκα μπορεί να καταφύγει στην έκτρωση, καθιστώντας έτσι κάποιες παράνομες. (Εντός των πρώτων 12 εβδομάδων της κύησης σε κάθε περίπτωση. Εντός των πρώτων 24 εβδομάδων, αν υπάρχουν ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού.Εντός των πρώτων 19 εβδομάδων, αν η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού, αποπλάνησης ανήλικης, αιμομιξίας ή κατάχρησης γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί. Χωρίς χρονικό περιορισμό, αν υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της σωματικής ή ψυχικής υγείας της, βεβαιωμένος από αντίστοιχο ιατρό (στην περίπτωση αυτή ο όρος "έκτρωση" χρησιμοποιείται σε διακοπή που συμβαίνει πριν την 24 η εβδομάδα). Επίσης σε αυτήν την κατηγορία εμπίπτει και η περίπτωση έκτρωσης εμβρύου με αποδεδειγμένα σοβαρές δυσλειτουργίες).

Τα πολλά παιδιά αποτελούν εγγύηση για τη μακροημέρευση του έθνους.

  
   Το κράτος ελέγχει τα σώματα των γυναικών δίνοντας ή αφαιρώντας το δικαίωμα τους στην έκτρωση, έτσι ώστε να εξασφαλίσει τη μακροημέρευση του έθνους. Προτού “νομιμοποιηθούν” οι εκτρώσεις, προβλεπόταν το δικαίωμα στην έκτρωση μόνο σε περιπτώσεις βιασμού, αποπλάνησης ανηλίκου, αιμομιξίας, βλάβης υγείας της εγκύου, πιθανότητες γέννησης παθολογικού παιδιού και διαταραχής της ψυχικής κατάστασης της εγκύου πιστοποιημένης από δύο ψυχιάτρους. Οι συγκεκριμένες αυτές περιπτώσεις, σε συνδυασμό με την ναζιστικού τύπου αιτιολόγηση της υπογεννητικότητας, αποδεικνύουν πως τα πολλά σωματικά, ψυχικά υγιή και φυλετικά άρτια παιδιά, αποτελούν εγγύηση για την διαιώνιση του έθνους-κράτους. Το κράτος αντιλαμβάνεται τις γυναίκες ως αναπαραγωγικές μηχανές της ίδιας του της ύπαρξης, αφού από πολύ νωρίς τους εμφυτεύει την πεποίθηση πως οφείλουν να γεννούν και καθορίζει τις ζωές τους, μετατρέποντας τες σε σεξουαλικά αντικείμενα. Οι αυξημένες υποχρεώσεις που επιφέρει η μητρότητα περιορίζουν τον κοινωνικό χρόνο των γυναικών, αποτρέποντας τες από την ενασχόληση τους με την ίδια τους την εαυτή και εμποδίζοντάς τες να πολιτικοποιηθούν ώστε να αποκτήσουν συνείδηση της καταπίεσης τους και να πολεμήσουν ενάντια στο έθνος και στην πατριαρχία.

Οφείλοντας οι γυναίκες να επιτελέσουν τον ρόλο της μητρότητας υποτάσσονται στις επιταγές του έθνους και της θρησκευτικής ηθικής που επικαλείται τη "φύση". Έτσι η αυτοδιάθεση των γυναικών πάνω στο ίδιο τους το σώμα χαρακτηρίζεται, όχι μόνο ως αντεθνική αλλά και ως ανήθικη στάση. Η πατριωτική και σεξιστική επιχειρηματολογία κατά των εκτρώσεων έχει την ανάγκη ηθικού ερείσματος το οποίο αντλεί από την εκκλησία και την ορθοδοξία. Η εκκλησία από τη μία τάσσεται έντονα ενάντια στην έκτρωση, ενώ την ίδια στιγμή κρατά την ίδια στάση απέναντι στην καθιέρωση της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα ελληνικά σχολεία, με αποτέλεσμα από τη μία την επιδίωξη αφαίρεσης του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης του σώματος της γυναίκας και από την άλλη, την απόλυτη άρνηση να μάθουν τα παιδιά να συμπεριφέρονται στα σώματα των ίδιων και των άλλων με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σεβασμό. Την ίδια στιγμή η εκκλησία συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση περί “αφανισμού του ελληνικού έθνους” υποστηρίζοντας ότι η έκτρωση είναι φόνος. Με αυτόν τον τρόπο, αφενός στοχεύει στην ενοχοποίηση και τον εκφοβισμό των γυναικών, υπενθυμίζοντας τους ότι η αμαρτία που διαπράττουν επιδέχεται τιμωρίας και αφετέρου, έρχεται να προστατεύσει το έθνος από την απειλή της υπογεννητικότητας.

Το ηθικό αυτό έρεισμα επικυρώνεται και νομιμοποιείται από την κυρίαρχη, ανδροκρατούμενη επιστήμη, η οποία με τη σειρά της έρχεται να το ορθολογικοποιήσει, θέτοντάς το σε μια πιο "αξιόπιστη" και "έγκυρη" βάση. Cis ετεροφυλόφιλοι, έλληνες, άντρες και ελληνίδες μισογύνηδες, γυναίκες, θρησκόληπτες, επιστήμονες τονίζουν από την πλευρά τους τους κινδύνους που προκαλούν οι εκτρώσεις, τόσο στην ψυχολογική κατάσταση όσο και στα σώματά των γυναικών, ελέγχοντας τη σεξουαλικότητα και τα κορμιά τους, αποκόβοντας τες από την αυτοδιάθεση των ζωών τους.

Και ας μη ξεχνάμε ότι ανέκαθεν, οι επιστήμονες (ακαδημαϊκοί και γιατροί) ήταν αυτοί που συμπλήρωναν τα πάνελ των εκδηλώσεων υπέρ της ποινικοποίησης των εκτρώσεων χέρι χέρι με τους με παπάδες.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 18/3/2017 ΣΕ ΑΝΤΙΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΙΑ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΕΚΤΡΩΣΗ: ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑ Ή ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ;».

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ 16:00

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΡΜΙΑ ΜΑΣ!!

Φύλο και φτερό

Φεμινιστική /Λ.Ο.Α.Τ.Κ.Ι.+ Ομάδα  







*cis : άτομα των οποίων το φύλο (η έμφυλη ταυτότητα) και το σώμα «συνάδουν», ή καλύτερα, το τί φύλο εκφράζουν δεν πάει κόντρα στο τί φύλο πιστεύουν οι γονείς και η κοινωνία κ.ο.κ. ότι πρέπει να εκφράζουν, με βάση τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του σώματός τους. Τα άτομα που δεν είναι cis ονομάζονται τρανς. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου